Algemene vragen over arboconvenanten

0

1. Wat is het verschil met de arboconvenanten ‘oude stijl’, zoals ze b.v. in de landbouw en de rubbersector bestaan hebben?

Al jarenlang kennen sommige bedrijfstakken arboconvenanten: branche-overeenkomsten, bedoeld om extra aandacht en activiteiten aan arbeidsomstandigheden te besteden. Bijvoorbeeld op het gebied van voorlichting, het ontwikkelen van bedrijfstakinstrumenten voor b.v. risico inventarisatie/ evaluatie, knelpuntenonderzoek e.d.

Sommige Convenanten oude-stijl waren tri-partite (werkgevers, bonden, overheid), andere bilateraal (werkgevers en bonden, overheid en werkgevers).

In Convenanten nieuwe stijl zien we de volgende nieuwe kenmerken:

  • nadrukkelijk tripartiet afspraken (overheid, werkgevers, bonden)
  • de overheid werkt met een lijst sectoren en onderwerpen, waarover men tot Convenanten wil komen; daarnaast bestaat de mogelijkheid om een sector zelf aan te melden (‘zelfmelders’)
  • gedeeltelijke financiering convenant door overheid; in de uitvoeringsfase mede-financiering door bedrijfsleven
  • arboconvenanten worden door de overheid gehanteerde formele arbo-instrumenten, aanvullend op wetgeving en op andere instrumenten zoals de risico-inventarisatie;
  • arboconvenanten worden ‘taakstellend’, met een accent op kwantitatieve doelstellingen (b.v. x procent minder mensen blootgesteld aan lawaai over y jaar).
  • een compleet pakket afspraken opnemen (van onderzoek en voorlichting tot concrete maatregelen en plannen);
  • zoveel mogelijk van kracht verklaren voor de hele bedrijfstak. De wijze waarop dit kan gebeuren is nog steeds in onderzoek.
  • convenantspartners maken in het convenant afspraken over de wijze waarop de afspraken op naleving gecontroleerd (gehandhaafd) zullen worden.
  • komen tot branche-instrumenten en een branche-infrastructuur (‘arboplatforms’)

Wat de overheid beoogt met arboconvenanten staat uitgebreid toegelicht in de nota ‘Arboconvenanten nieuwe stijl’

Nadere informatie…