De Zombies van Orwell

0

Terwijl half Nederland zich een versuffing zapt tussen vermaaksprogramma’s als Get the picture, the funniest home video’s, of voetbal en de Tweede Kamer zich suf piekert over rekeningrijden en het Nederlandse drugsbeleid, kortom, nu iedereen een andere kant opkijkt, hebben de KPN’s, BEN’s en Libertels Nederland in een razend tempo volgeplempt met honderden pittige zenders voor het mobiele telefoneren. Want je bent pas gelukkig als je altijd bereikbaar bent.
De zenders worden vlak om de hoek geplaatst, midden in dichtbevolkte gebieden. Straks, bij de invoering van het UMTS netwerk voor mobiel internet, wordt dat enorme aantal zenders nog eens verdubbeld en bovendien worden de zenders zo klein, dat ze gemakkelijk aan een gevel geschroefd kunnen worden. Dan heeft een gemeente er helemaal geen greep meer op. De GSM’s worden aangeprezen alsof een mens zonder onmiddellijke bereikbaarheid niet meer meetelt. Vrijwel geen consument doet daarover zijn mond open. Hoezo, elektromagnetische straling? Wablief? Is dat iets wat bestaat? Inderdaad! Anno 2000 lijken wij Nederlanders wel de zombies, die George Orwell beschreef in zijn horrorboek 1984. We slikken alles wat ons wordt voorgezet en we doen braaf alsof we het fijn en lekker vinden!

Het lijkt erop dat we de rampscenario’s van DDT, kernenergie en asbest weer helemaal opnieuw gaan afspelen. Ook toen werden deze producten alom aangeprezen en deskundigen beweerden tot het allerlaatst, zelfs tegen beter weten in, dat ze absoluut onschadelijk waren. Hun mening werd ondersteund door het Grote Geld. Precies hetzelfde doet zich nu voor met elektromagnetische straling. Binnen een zeer korte tijd (enkele jaren!) neemt de intensiteit van deze straling explosief toe, zowel in als buiten huis en kantoor, door de massale ingebruikname van de zaktelefoons.
De zenders van de zaktelefoons zenden ElektroMagnetische Straling ( vanaf nu: EMS) uit; het pittige zendertje knettert zelfs enkele centimeters naast uw hersenen! Bovendien kunnen straks alle elektrische apparaten in huis ook draadloos aan elkaar verbinden. Wasmachine, koelkast, verlichting, telefoon, verwarming, camera, alles draadloos verbonden via zendertjes in huis. Via de telefoon kan dan de koffiemachine worden gestart. En passant kijk je ook even via de camera, of je mooiste schilderij inmiddels niet is gejat. Bluetooth heet dat. De fabrikanten verwachten er een miljardenbusiness van. Het meest bizarre project heet Digital Angel. Dat is een apparaatje ter grootte van een gulden, onderhuids geïmplanteerd, die voortdurend o.a. hartslag en bloedruk uitzendt naar de dichtstbijzijnde GSM ontvanger en bovendien via het Global Positioning System (GPS) nauwkeurig uw plaats doorgeeft. Zakt u ergens in elkaar, dan weet uw arts meteen wat er aan de knikker is en de ambulance raast precies naar de goede plek. Alleen voor rijke mensen, uiteraard. Ook handig voor soldaten en verkopers. Het werkt allemaal met pittige zendertjes, vlakbij of straks zelfs in uw lichaam. Daarover is al enkele jaren en wereldwijde discussie gaande, aangevoerd vanuit Zweden, de USA en ook Duitsland. Maar Nederland zapt rustig verder. Het zappen is een levenshouding aan het worden.

Vanuit de wereldwijde discussie, die ook op internet wordt gevoerd, komen de waarschuwende berichten dat elektromagnetische straling helemaal niet gezond is en dat het langzaam en geniepig in zijn werk gaat. Niemand zal bij het mobiel telefoneren ter plekke onwel worden, of hij zou een ouderwetse pacemaker moeten hebben. De gerapporteerde effecten liggen meer in de sfeer van subtiele aantasting van het immuunsysteem, gebroken DNA-ketens, lichte verstoringen van het zenuwstelsel etc. Allemaal zaken, waar je niet direct last van krijgt, maar op de lange duur wel. EMS leidt op de lange duur tot een scala van problemen, variërend van “licht onwel voelen” tot en met ernstige ziekten zoals leukemie of bij voorbeeld kanker aan de “telefoonkant” van het hoofd. Niet iedereen is er even gevoelig voor, vandaar dat de term ‘electrically sensitive individuals’ zijn intrede heeft gedaan. Pas op de langere termijn komen de grote problemen en soms zelfs dodelijke gevolgen, net zoals indertijd bij DDT en asbest. In onze tijd maken we kennis met een nieuwe vorm van langzaam werkende ziekteverwekkers: kernstraling, DDT, nicotine, gifstoffen, asbest, slecht fabrieksvoedsel en nu dan elektromagnetische straling.

Deze ziekteverwekkers hebben met elkaar gemeen dat ze werken als een macabere loterij. Eén lot geeft kans op de hoofdprijs, maar tien loten geven meer kans. Zo is het hier ook, maar dan omgekeerd. De loten krijgen we ‘gratis’ toegediend, in de vorm van een cocktail van gifstoffen en stralingen, en de hoofdprijs is bijvoorbeeld een dodelijke kanker. Andere deelnemers aan de loterij krijgen helemaal niets. Gegarandeerd veilige hoeveelheden bestaan niet, want ook op één lot kun je de hoofdprijs winnen. Enerzijds betekent dit, dat het vaststellen van een ‘veilige’ norm door de regering een cynische en obscene bezigheid is. Indirect wordt er namelijk botweg bepaald hoeveel slachtoffers ‘acceptabel’ zijn. Anderzijds betekent het, dat oorzaak en gevolg door een lange tijdsperiode en door een zekere mate van toeval zijn gescheiden. Daardoor is het oorzakelijk verband erg moeilijk te leggen. Er is een jarenlang volgehouden statistisch onderzoek voor nodig. Ook de juristen in de industrie weten dat, en dus schuiven zij de bewijslast naar de consument. Heel slim!

In onze kortzichtige cultuur, waarin vrijwel alleen de waan van de dag telt en waarin geld bovenproportioneel onze aandacht opeist, staan dit soort langzaam werkende verbanden nauwelijks in de belangstelling. Het lijkt allemaal te moeilijk, en dus zappen we verder. Bovendien volgen de meeste mensen nog steeds het beperkte mechanistische wereldbeeld. Dat houdt in, dat een dierlijk of menselijk lichaam gezien wordt als een mechaniek, net zoals een stofzuiger. Weliswaar is het een ingewikkelde stofzuiger met allerlei computertjes erin, maar toch. En aangezien stofzuigers geen last schijnen te hebben van mobiel telefoneren, kunnen wij ons nauwelijks voorstellen dat mensen daar wel last van zouden kunnen hebben. Dat is een beetje onwetenschappelijk uitgedrukt, maar de meningen komen daar uiteindelijk toch op neer. De Gezondheidsraad gaat er zelfs van uit, dat het menselijke lichaam in elektrisch opzicht gezien moet worden als een zak met water. Zolang de straling het water niet teveel verwarmt , is er niets aan de hand. Immers, in de zon wordt je ook warmer. Op deze monsterlijke aanname zijn de huidige stralingsnormen gebaseerd. Dit mensbeeld is het beste te vergelijken met het geloof in de platte aarde. Het tegendeel is al lang bewezen, maar nog steeds zijn er mensen, die heilig geloven dat de aarde zo plat is als een dubbeltje.

Volgens de nieuwste gedachten over wat “leven” precies is (de Santiago theorie van Maturana en Varela), moeten we mens en dier echter zien als uiterst ingewikkelde cognitieve wezens, waarin de subtiele en extreem complexe bio-elektriciteit een cruciale rol speelt. Met name ons immuunsysteem, wat ons van uur tot uur overeind houdt, is daarvan afhankelijk.

In de praktijk betekent deze “plattte aarde” houding, die ongelooflijk genoeg ook nog steeds door veel artsen en specialisten wordt aangehangen, dat de (meestal onduidelijke) ziektebeelden gebagatelliseerd worden. De klagers worden door het gros van de medici met een kluitje in het riet gestuurd. Er zijn zelfs artsen, die de klachten zien als louter psychisch kwalen, die dus met psychotherapie verholpen moeten worden. De meeste artsen hebben nog nooit gehoord van bio-elektriciteit. Desondanks stapelen de aanwijzingen en rapporten zich zodanig op, dat we ziekten door elektromagnetische straling wel degelijk serieus zullen moeten nemen.

Waar iedere Nederlander vandaag mee te maken heeft is de cocktail van een heel regiment gifstoffen, waar we elke dag sporen van binnenkrijgen, en steeds grotere doses elektromagnetische straling met haar wonderlijke effecten. Het resultaat is een algemene daling van de immuniteit tegen ziekten, meer kanker, en een reeks van andere vreemde verschijnselen, zoals bijvoorbeeld de ziekte ME (vermoeidheidsziekte) en allerlei allergieën. Terecht klaagde minister president Lubbers enige jaren geleden, dat Nederland steeds zwakker en zieker wordt, maar uiteraard noemde hij de oorzaken niet. Als hij dat wel had gedaan, gesteld dat hij het al zou weten, zou hij massieve economische belangen geschaad hebben. Daarnaast leidt de reductionistische instelling van de wetenschappelijke wereld ertoe, dat er door regeringen alleen maar normen worden vastgesteld voor aparte gifstoffen en aparte soorten straling. Normen voor de cocktail als totaliteit bestaan niet, terwijl het juist de cocktail van stoffen en stralingen is, die ons het meest bedreigt. Bij straling gaat het bijvoorbeeld nooit om één zender, maar altijd om een flink aantal zenders met vele frequenties, die ons van alle kanten bestralen. Het raakt ons allemaal.

De normen voor elektromagnetische straling zijn door de Gezondheidsraad vastgesteld, maar daarover ontstaat steeds meer onvrede en discussie. Ze zijn nog steeds onvoldoende. Er wordt onderscheid gemaakt tussen de thermische en de a-thermische invloeden. Thermische invloeden houden in, dat het levende weefsel door de straling letterlijk wordt opgewarmd (vergelijk dit maar met eten opwarmen in de magnetronoven). Gerapporteerd zijn verbrandingen en veel te vroege veroudering van de gezichtshuid (bij het veelvuldig gebruik van beeldbuisterminals). De vastgestelde normen gaan hoofdzakelijk over dit soort grove mechanische invloeden, waarbij zoals gezegd een mens wordt gezien als een zak met water. De a-thermische invloeden, veroorzaakt door veel zwakkere EMS, zijn hoogst waarschijnlijk veel gevaarlijker en daar bestaan nog geen normen voor. Deze invloeden liggen in de sfeer van de bovengenoemde verlaging van immuniteit, verkeerde celdelingen, aantasting van hormonen, leukemie etc. en komen voor bij zwakke EMS door zenders en beeldbuizen, ook over grotere afstanden. Steeds beter begint het besef door te dringen, dat een menselijk lichaam niet een soort stofzuiger of waterzak is, maar een uiterst subtiel werkend “geestlichaam”, waarin delicate bio-elektromagnetische processen ons immuunsysteem in stand houden. Als deze processen van buitenaf worden verstoord, tast dit onze overlevingskansen tot diep in de wortel aan. Tijdens een conferentie in Salzburg stelden 17 gerenommeerde onderzoekers vast, dat straling de diepste kern van het leven aantast en dat er daarom geen veilige ondergrens voor straling bestaat. Alle straling is in principe bedreigend voor ons gezondheid. Straling fungeert als een aanjager van allerlei (immuun)ziekten.

De wetenschap (en dus ook de Gezondheidsraad) kan dus geen wetenschappelijke uitspraak doen over een veilige dosis straling, want die bestaat niet. Elke uitspraak is een politiek/economische uitspraak, waarin een afweging gemaakt wordt tussen geldelijk gewin en een acceptabel aantal slachtoffers. De Gezondheidsraad doet deze uitspraken onder het mom van “wetenschappelijkheid” en dat is dus fout.

De feiten zijn dat de veiligheid van het gebruik van draagtelefoons helemaal niet “wetenschappelijk bewezen is”, zoals sommigen beweren. Integendeel, geen enkele integere wetenschapper steekt hiervoor een hand in het vuur. De langere termijn effecten daarvan en van EMS in het algemeen zijn nog steeds in hoge mate onzeker, alhoewel er wel zeer sterke aanwijzingen zijn. Onderzoekingen geven nu al aan, dat EMS leidt tot een langzame verstoring en zelfs afbraak van het menselijke (en dierlijke) immuunsysteem. Daaruit kunnen allerlei klachten voorkomen, van “sneller griep” tot een torenhoog percentage kanker, zoals dat nu in Nederland het geval is. Vooral snelgroeiende weefsels kunnen schade oplopen. Dus kinderen, ook in de baarmoeder, lopen het meeste gevaar. EMS kan hormonen aantasten. Het kan huidkanker veroorzaken. Ook is bijvoorbeeld gerapporteerd dat EMS leidt tot een gebrekkige aanmaak van melatonine, een beschermer tegen kanker. Het werkt ook mee aan “sick builings” en zo gaat de lijst maar door. Het is juist de enorme verscheidenheid aan gevolgen, die ons ongerust zou moeten maken. Kennelijk tast straling de kern aan van wat wij leven noemen en die kern, ons immuunsysteem, vecht intelligent terug. Je kunt je daarbij afvragen, hoe groot de schade al is, voordat het zelfherstellende systeem het niet meer kan repareren en de gevolgen dus manifest worden.

Over wat EMS doet in samenwerking met de diverse gifstoffen (de cocktail) is veel te weinig bekend, maar ook daarover komen de berichten los. Wat bijvoorbeeld te denken van een merkwaardig indirect effect: kwik uit amalgaam vullingen, dat versneld vrijkomt als de vullingen elektromagnetisch bestraald worden b.v. door dag in dag uit voor een beeldbuisterminal te zitten? Wie begint te begrijpen hoe extreem complex en subtiel een menselijke bio-elektriosche systeem in elkaar steekt, en wat haar uiterst belangrijke functie is, zal ook begrijpen dat wij onszelf vreselijk in de nesten aan het werken zijn.

In dit licht gezien is de razendsnelle plaatsing van de zenders t.b.v. mobiele telefonie en de ongebreidelde verkoop van de zaktelefoons en PC beeldbuizen zonder verdere gebruiksaanwijzing of waarschuwing zéér aanvechtbaar. Wat voor gebruiksaanwijzing zou dat trouwens moeten zijn? Zoiets als: ‘Houdt tijdens het bellen de zaktelefoon tenminste een meter van u af’? En hoe ver moet je bed minimaal afstaan van een zender? Een paar meter (zoals nu in enkele gevallen van antennes op flats gebruikelijk is) of honderd meter? Er is zelfs nog nauwelijks een wetenschappelijke theorie, die precies aangeeft waarom elektromagnetische straling nu precies slecht is voor levende wezens. Daar komt overigens snel verandering in, nu we meer inzicht krijgen in de subtiele elektrochemische processen in ons lichaam en honderden onderzoekers over de hele wereld zich op dit probleem hebben gestort. Waarnemingen zijn er inmiddels te over, maar zonder algemeen aanvaarde theorie worden waarneming meestal niet serieus genomen. Het is daarom hoog tijd om ook in Nederland de gevolgen van EMS serieus ter hand te nemen. Als niemand anders (b.v. de overheid) het doet, dan zijn bijvoorbeeld de vakbonden het aangewezen lichaam om dat te doen. Ook in het buitenland (b.v. Zweden en de USA) is dat gebeurd. Vanuit de industrie en de vrije markt zullen in ieder geval geen initiatieven in deze richting komen. Vreemd genoeg komt het ook nauwelijks vanuit de medische professie, al zou hun beroepseed anders doen vermoeden. De nalatige houding van medici t.o.v. EMS, maar ook met betrekking tot de cocktail van gifstoffen en slecht fabrieksvoedsel, begint uiterst pijnlijk te worden.

Zelfs de overheid compromitteert zich door de zendrechten van het UMTS netwerk voor miljarden te verkopen. Dat was een onethische verkoop, want daarmee verspeelde de overheid haar morele recht om tegen de telefoonmaatschappijen te zeggen, dat ze deze zenders niet meer mogen gebruiken vanwege de gezondheidsrisico’s. Geld smeert en smoort alles. Laten wij bewijzen dat wij niet de zombies van Orwell zijn, die alles maar gelaten over zich heen laten komen.

Gerrit Teule

Boeken over bio-elektriciteit

Chaos en Liefde, de kern van geest, leven en evolutie

Bij uitgeverij de Ster is een boek uitgekomen over de subtiele elektromagnetische werking van alles wat leeft en groeit, over bio-elektriciteit dus. De titel is: “Chaos en Liefde, de kern van geest, leven en evolutie”. Een mens, maar ook elk dier en elke plant, is een extreem ingewikkeld elektrisch wezen. Subtiele elektromagnetische trillingen spelen in alles wat leeft en groeit een belangrijke, sturende rol en daarbij wordt een scala van trillingsfrequenties gebruikt. Anders gezegd: de natuur en wijzelf, alle biochemie, zijn geheel afhankelijk van “dansende elektronen”. Daarnaast is er al in de zeventiger jaren een hypothese opgesteld, waarin elektriciteit, elektronen en fotonen (lichtdeeltjes) alles te maken hebben met de communicatie tussen geest en lichaam en met de kern van wat wij geest en leven noemen. Die theorie, de Complexe Relativiteitstheorie van Jean Charon, lijkt op het eerste gezicht wat meer speculatief, maar het past allemaal zo wondermooi en naadloos in elkaar, dat het geheel in een overkoepelende gedachte, de eonenhypothese, kan worden samengevat. Met deze visie gaat de gangbare Westerse geest/lichaam metafoor (geest zit in ons hoofd, de rest is machinekamer) grondig op de schop, zoals een eeuw eerder de tijd/ruimte metafoor overhoop is gehaald. Ook in onze natuurbeleving kunnen deze gedachten een ommezwaai veroorzaken.

De eonenhypothese luidt in het kort als volgt. Het oorzakelijke verband tussen geest en lichaam, en tussen geest en stof in het algemeen, is van elektromagnetische aard, waarbij een scala van subtiele elektromagnetische trillingen en trillingsfrequenties wordt gebruikt. Dit innige elektronische verband tussen geest en lichaam, diep verborgen in wat door Charon “psychomaterie” werd genoemd, is ook de basis voor alle biochemie en i.h.b. voor ons immuniteitssysteem, onze enige en laatste bescherming tegen ziekte en dood; het draagt al onze evolutie-ervaring en overlevingskennis met zich mee en is vergelijkbaar met de omstreden “morfogenetische velden”, hier aangeduid als de “eonische matrix”. De overweldigende complexiteit, precisie en kracht van dit levende cognitieve systeem, diep binnenin onszelf maar ook in iedere huismus of grasspriet, is van een indrukwekkende schoonheid. De visie sluit ook naadloos aan op de recente gedachten over wat “leven” is: de Santiago theorie (Maturana, Varela).

De visies van de paleontoloog Pierre Teilhard de Chardin en de kernfysicus Jean Charon staan in dit boek centraal en ze zijn aangevuld met recente gegevens uit de microbiologie, kunstmatige intelligentie, medische wetenschap, chaostheorie en wetenschapsfilosofie. (Het specialisatiegebied van de schrijver zelf is informatica en ook dat aspect komt uitvoerig aan de orde.) Ook zijn recente gegevens over de research naar gevolgen van elektromagnetische stralingen i.v.m. draadloze communicatie opgenomen. Het totale beeld dat daaruit oprijst is van een grote schoonheid en consistentie, maar is tegelijk ook beklemmend. Het geschetste beeld bevestigt de uitgangsstellingen en de praktische bruikbaarheid van de eonenhypothese. Verder dan deze praktische bruikbaarheid gaat dit boek niet. Of de eonenhypothese de Waarheid is, zal de tijd leren. De schrijver gaat ervan uit dat een hypothese altijd een momentane weergave is, geschreven in de taal van deze tijd en met behulp van de huidige inzichten en metaforen. Ook de eonenhypothese is dus een tijdelijke constructie, die ten doel heeft onze ogen te openen voor een tot nu toe (voor velen) onzichtbaar aspect van de werkelijkheid.

GSM straling, nieuwe feiten en inzichten

In september 2000 is bij dezelfde uitgeverij ook het boekje “GSM Straling, nieuwe feiten en inzichten” uitgekomen van dezelfde schrijver. Dit boekje geeft in een kort, maar indringend overzicht van de wetenschappelijke controverse, die op dit moment gaande is over het fenomeen elektromagnetische stralingen, met name ten gevolgen van de mobiele telefonie. Fabrikanten en ook de Gezondheidsraad gaan ervan uit, dat een mens in elektrisch opzicht niets anders is dan een simpele zak met water. Zolang de verwarming door de straling binnen de perken blijft, is er volgens hun niets aan de hand. Daartegenover staat een grote groep wetenschappelijke onderzoekers, die met een totaal ander verhaal komt. Straling tast volgens deze wetenschappers de diepste kern aan van wat wij “leven” noemen. Het brengt directe schade toe aan ons lichaam en op langere termijn tast het ons immuunsysteem aan. Elektromagnetische straling fungeert als een aanjager voor allerlei andere ziekten. Het is een van de grootste en zonder twijfel de best verstopte milieuvervuilers van deze tijd.

In het boekje wordt de mening onderbouwd, dat het standpunt van de Gezondheidsraad over elektromagnetische straling (1997 en 2000), wat uitsluitend ingaat op verwarmingsaspecten (te meten in SAR eenheden, W/kg), niet deugt. Inmiddels hebben in Nederland meer dan 7 miljoen mensen blindgevaren op de adviezen van de Gezondheidsraad bij de aanschaf van hun GSM en DECT telefoons. De adviezen zijn echter technisch achterhaald en vooral: ze berusten op een verkeerd mensbeeld (de waterzak theorie). Er zou daarom een brede en nuchtere voorlichtingscampagne gestart moeten worden om de gebruikers van de “mobieltjes” te waarschuwen. De overheid zal stevige maatregelen moeten nemen.

Nog enkele boekgegevens:

“Chaos en Liefde, de kern van geest, leven en evolutie”, Gerrit Teule, ISBN 9065561536, Uitgeverij Sigma / de Ster, Tilburg, 374 blz., prijs fl. 47,50.

GSM Straling, nieuwe feiten en inzichten”, Gerrit Teule, ISBN 90-6556-158-7
Uitgeverij Sigma / de Ster, Tilburg, 84 blz., prijs fl. 19,50.

Gerrit Teule Buitenweg 26 8414 MA Nieuwehorne 0513-542481 (ook fax)

Correspondentie bij voorkeur via: [email protected]

Zie ook de site van Gerrit Teule